Onze droomwens

Isabel groeit als kool

2008-08-28T11:47:00.004+02:00

Met ons gaat het heel erg goed. Isabel groeit als kool, gaat met veel plezier naar de kinderdagopvang als mama en papa werken en heeft veel plezier met Fauve. (Fauve is een nieuw hoofdstuk in ons leven waarover ik zo iets meer zal vertellen.)In de ontwikkeling van zo'n kleintje gebeurt er erg veel. Veel grote kleine stapjes, voor de buitenwereld heel normaal, maar voor ons steeds weer heel bijzonder. Zo heeft ze nu al 6 tanden, kan ze lopen en sinds kort ook rennen, stampen met haar voetjes en rondjes draaien tot ze duizelig wordt en omvalt. Ze zingt poesje mauw in haar eigen verzonnen taal en voert hele gesprekken met iedereen die toevallig maar in de buurt is. Ik probeer zodirect nog even tijd in te ruimen om een aantal foto's te plaatsen.

Helaas is eind juli Nel overleden. Ze werd ziek en binnen 12 uur was ze dood. Ze bleek kanker te hebben. Ze is dus al veel langer ziek geweest zonder dat we het wisten. Achteraf vielen er natuurlijk wel een paar kwartjes, maar ze heeft in onze ogen tot de laatste dag maar een enkele keer pijn gehad. We vonden het vreselijk dat ze er niet meer was. Nellie was een heerlijke hond en we missen haar nog steeds. En ondanks het feit dat Nel nooit vervangen kan worden, hebben we wel snel besloten om de leegte te vullen. Wij bleken toch het type mensen, die niet zonder hond willen leven. We konden nu geen tijd inruimen voor de opvoeding van een pup. Daarom zijn we gegaan voor een herplaatster. Het liefst zo snel mogelijk, want dan kon de nieuwe hond nog wennen in de tijd dat we vakantie hadden. In heel Nederland was er op dat moment 1 Engelse Basset, die een nieuw thuis zocht en dat was Fauve. (Spreek uit: foof) Ze woonde op een boerderij in de Noord-Oostpolder in Nagele. (In de buurt van Urk) Haar baasjes moesten noodgedwongen van een boerderij verhuizen naar een rijtjeswoning. Alle beesten moesten weg. Fauve is opgegroeid tussen verschillende beesten en een gezin met drie kinderen. Ze is dus erg sociaal. Wel hbbn we de indruk dat deze mensen niet veel bezoek kregen en dat Fauve nooit uitging. Ze leefde vooral op en om de boerderij. Alles is voor Fauve dus nieuw. Lopen aan de riem, mensen ontmoeten, naar het bos, hondenbrokken enzovoorts. Opvoeden moest dus toch opnieuw, maar ze is wel al zindelijk. Thuis gaat het heel goed met Fauve en Isabel. Fauve is inderdaad supersociaal en Isabel gek op dieren. Het is heerlijk om weer een hond om ons heen te hebben. En weer een Engelse Basset bleek een goede keuze. Dit type hond sluit naadloos aan op ons gezin.

Kerst en oud en nieuw

2007-12-27T15:24:00.000+01:00

We hopen dat iedereen een fijne kerst heeft gehad. Bij ons was het natuurl;ijk een hele bijzondere kerst met z'n drieen. En natuurlijk ook geweldig om als gezin deel te nemen aan alle familie-activiteiten. Foto's hiervan volgen nog.
We hebben dit jaar geen kaarten verstuurd, maar wel inspiratie opgedaan uit een paar hele leuke fotokaarten die we hebben gekregen. Volgend jaar dus misschien wel een fotokaart. Met oud en nieuw in zicht wensen wij iedereen een goeie roetsj en tot in 2008!

Liefs en groetjes,
Raoul, Sanne en Isabel.

2007-12-19T20:59:00.000+01:00

Ik vind weinig tijd om achter de computer te kruipen, daarom even gauw een paar nieuwtjes. Sommige inmiddels weer oud.
Frank, Sabine, Tanimola, Pascal, Regina en Bo zijn al weer een tijdje thuis. Nienke en Michel zitten nog in Nigeria met Kemi. Zij redden het niet meer om voor de kerst thuis te zijn. Van de ene kant jammer, van de andere kant wel speciaal kerst vieren in Nigeria.

Met Isabel gaat het goed. We genieten volop van haar. Hechting verloopt in onze ogen erg voorspoedig, terwijl we hier in het begin wel eens zorgen over hebben gehad. Ze gaat met sprongen vooruit en soms even een klein stapje terug. Ze is duidelijk helemaal vertrouwd bij ons, voelt zich op haar gemak en zit zichtbaar goed in haar vel. Ze is een tevreden brabbelende en lachende baby. Ze zoekt steun bij ons als er enge of vervelende dingen gebeuren, zoals een bezoek aan het consultatiebureau. In januari gaan we haar wereld stukje bij beetje uitbreiden. Daarbij laten we ons leiden door de signalen die zij afgeeft.

Afgelopen dinsdag bij de kinderarts op het adoptiespreekuur geweest. Dezelfde arts als Isabels vriendje en toekomstige ehtgenoot (denken de ouders) Vinn. Deze arts is zelf ook Nigeriaans/Nederlands, ziet eruit als Eddie Murphie, heeft een groot gevoel voor humor en is fantastisch met kinderen. Daarnaast, ook niet onbelangrijk, lijkt hij ons erg kundig. Kortom een goed gevoel. We volgen het standaard adoptieprotocol en hopen dat alle uitslagen goed zijn. Zorgen hebben we daar niet om, want uiterlijk blaakt Isabel van gezondheid.

De aankomstkaart wordt nog op de blog geplaatst. Duurt even wat langer, want we zijn nog informatie in aan het winnen over het onleesbaar maken van de persoonlijke gegevens. Volgt dus nog. Wel nog een paar nieuwe foto's in het fotoalbum. Zie links.

Iedereen fijne feestdagen en tot snel.

Een dochter voor Nienke en Michel!!!

2007-11-15T14:38:00.001+01:00

Na lang wachten is het voor Nienke en Michel ook eindelijk zover. Zij hebben een voorstel gekregen op 12 november. Zij zijn de trotse ouders van Oluwakemi. Kemi is geboren op 16 maart 2006 in Nigeria. Namens ons drietjes proficiat!!!

Als alles goed gaat zullen ze aaanstaande zaterdag al naar Lagos vliegen. Uit ervaring weten we dat het heel veel regelwerk is. Veel succes met de laatste formaliteiten en het inpakken.

Nienke ne Michel hebben ook een eigen website. Zie links. Op ons fotoalbum hebben we ook een paar foto's van hen toegevoegd. Daar nog met Isabel op hun arm en nog niet wetende dat Kemi toen al op hen wachtte.

Nieuwe foto's

2007-11-08T21:00:00.000+01:00

Heb nog even een gaatje gevonden om wat nieuwe foto's te plaatsen! Kijk gauw in het fotoboek. Binnenkort volgen foto's van Isabel en Nel. Die twee zijn namelijk nu al dol op elkaar.

Aanmelden IND/aankomstkaart

2007-11-06T14:32:00.000+01:00

Na wat omzwervingen hebben we Isabel bij de IND in Den Bosch aangemeld als 'vreemdelinge'. De wachttijd voor een vreemdelingendocument zou ongeveer 13 weken bedragen. We wachten af.

Met Isabel gaat het steeds beter. Je merkt dat ze zich thuis begint te voelen en er wordt dan ook wat afgekletst in de box in op de arm. We hebben wel een andere wandelwagen moeten aanschaffen. We hadden een zogenaamde 'jogger', maar dat functioneerde niet. Ze zat met het gezicht van ons af en uit beeld betekent nu nog verdwenen. Ik was dus verplicht de hele weg te zingen en te kletsen om contact te houden. Aangezien ik iedere dag 1 a 1,5 uur in het bos loop met Nellie en Isabel, werd dat een beetje veel van het goede. Nu een wagen op de kop getikt met de zit naar ons toe en alle problemen zijn opgelost.

We zijn druk bezig met de aankomstkaart. Althans anderen zijn druk voor ons in de weer. Hopelijk hebben we komend weekend de kaarten in huis en kunnen we ze de week erop versturen. Als we ze verstuurd hebben, zullen we er ook een op de weblog plaatsen.
Wordt vervolgd...

Consultatiebureau

2007-11-06T14:23:00.000+01:00

Isabel heeft een bezoekje gebracht aan het consultatiebureau. Als kersverse moeder kom je dan nog wat onverwachte situaties tegen. Wagen en jassen achtergelaten in de hal. Isabel in opdracht van de baliejuffrouw uitgekleed m.u.v. de luier. Bleek dat je een deken of badjas moest meenemen, want je bent niet direct aan de beurt. Alle kindjes dus warm aangekleed, zat mijn koukleumpje met een truitje omgeslagen in de hal. Voelde me enigzins opgelaten, maar gelukkig kwam er een bekende binnen, die een dekentje te leen had.
Ze is zover ze konden beoordelen gezond en goed ontwikkeld. Ze weegt bijna 7 kilo en is 66 centimeter groot. Dat is prima. Inmiddels drinkt ze veel beter. Flessen van 210 ml drinkt ze een paar keer per dag helemaal uit. Nu we overgeschakeld zijn op Friso, mochten we ook beginnen met broodkorsten, soepstengels en fruithapjes. Voor papa en mama is alles een feest, voor Isabel is het nogal bedenkelijk. De fles heeft duidelijk nog haar voorkeur. Maar het levert natuurlijk komische situaties op.

The day after

2007-11-06T14:16:00.000+01:00

Zaterdag, de dag na aankomst, was ik zo moe, dat het leek of ik wel dagen kon slapen. Gelukkig had Raoul zoveel van Isabel gemist, dat hij moeiteloos de hele dag met haar bezig was. Zondags was ik weer een beetje mens en hebben we natuurlijk de hele dag nog nagekletst in de roes van vrijdag. Isabel moet uiteraard behoorlijk wennen in Nederland, maar we vinden dat ze het hartstikke goed doet. 's Maandags is Raoul weer gaan werken en is het 'gewone' leven dus begonnen. Het bevalt ons heel erg goed en Isabel doet de rust en regelmaat duidelijk ook goed.
Raoul is gelukkig helemaal hersteld. Hij voelt zich fit en gezond. Hij weet dat hij voorlopig nog even uit moet kijken met oververmoeidheid e.d. , want dan kan de malariaparasiet weer oprukken. Maar we hebben er vertrouwen in dat er nu zoveel rust is, dat het wel mee zal vallen.

Eerste bericht vanuit Nederland

2007-11-06T13:56:00.000+01:00

Hallo allemaal,

Hier een eerste bericht uit Nederland. Had gedacht meteen de eerste week te schrijven, maar moet er even aan wennen dat ik bijna nergens aan toe kom. Begin na drie weken wel steeds handiger te worden om alles te combineren met Isabel. Vandaar nu even tijd voor dit bericht.

Onze aankomst in Nederland was geweldig!! Rond 6 uur stapte ik met Isabel in de draagzak, bepakt en bezakt door de uitgangsdeur de aankomsthal in. Daar werden we zeer hartelijk ontvangen door een groepje die-hards, die midden in de nacht waren opgestaan om ons bij de eerste passen op Nederlandse bodem al welkom te heten. Isabel ging natuurlijk meteen bij papa op de arm. Na een kop koffie afscheid genomen van een aantal mensen en met de rest naar Limburg gereden. Toen we de straat inreden ontdekten we de tweede verrassing. Ons huis en het stukje straat voor ons huis was versierd met vlaggetjes en ballonnen. De kinderen van school hadden al deze versieringen gemaakt en groep 8 had alles opgehangen. Het zag er werkelijk schitterend uit en gaf een enorm welkom gevoel! Ook binnen was de woonkamer versierd met slingers en ballonnen. En er stond al een uitgebreidde brunch klaar met natuurlijk limburgse vlaai en Slennicher Kranz. Na deze brunch zijn de schipholgangers even naar huis gegaan om een uurtje de ogen dicht te doen. De hele dag is er bezoek geweest om Isabel welkom te heten. We hebben dat echt geweldig gevonden. Isabel vond het zelf ook allemaal erg interessant en heeft bij iedereen op schoot gezeten, gelachen en gekletst. Ze vergat zelfs helemaal om te gaan slapen. 's Middags kwam er nog een klap op de vuurpijl. De kinderen van onze school (Met gepaste trots kan ik melden dat het om de OBS de Trampoline in Brunssum gaat.) kwamen voor ons huis zingen voor Isabel. Nou, dan sta je wel even met een krop in de keel! Voor het eerst ook weer mijn krokodillen gezien! Het was een overgetelijke dag, waar we met enorm veel plezier aan terug denken. Tegen 23:00 uur 's Avonds zijn we doodmoe ons bed in gerold en voldaan in slaap gevallen.

We komen naar huis!!!!!!!!!

2007-10-10T18:31:00.000+02:00

Ja, jullie lezen het goed. Isabel en ik komen naar huis. In Abudja hebben ze er heel hard aan gewerkt dat ik voor de public holidays naar huis kan. Donderdag en vrijdag is de afsluiting van de ramadan en dan is hier alles gesloten. Het vliegveld gelukkig niet. Vandaag zijn de papieren definitief gelegaliseerd, heb ik het visum van Isabel gekregen en heb ik onze vlucht terug (om)geboekt. Wij vliegen vrijdagavond om 21:00 uur en kom na een tussenlanding in Kano, vrijdagmorgen om 06:10 uur aan op Schiphol.

Nog meer geweldig nieuws! Raoul is uit het ziekenhuis en voelt zich een stuk beter. Helaas is de nasleep van de malaria nog niet voorbij. Dit komt mede doordat het categorie drie betreft. Hij is in ieder geval dusdanig opgeknapt, dat hij ons zelf af kan komen halen op het vliegveld.

Ik heb enorme zin om naar huis te komen. Ik verheug me op zoveel dingen. De aankomst, iedereen weer zien, overal vrij rond kunnen lopen, weer in ons koude kikkerlandje zijn, wandelen in het bos, verse lucht opsnuiven en zelfs om af en toe de handen weer even vrij te hebben. Maar het meest verheug ik me er nog op om met z'n drieen eindelijk van een normaal gezinsleven te kunnen genieten.

Voor nu het laatste bericht it Nigeria. Binnenkort zullen de berichten uit Nederland gaan komen.

Heel veel groeten en tot vrijdag!

Op naar Abudja!

2007-10-08T20:52:00.000+02:00

Vanochtend na de slechte berichten van Raoul zeer hoopvol naar het kantoor van de adoptie-organisatie gegaan. Mogelijk zou het paspoort klaar zijn en misschien ook de legalisatie door buitenlandse zaken zijn verwerkt. Teleurstellend genoeg was er beider vlak geen nieuws. Maar ze zouden in de loop van de dag nog eens informeren hoe het er voor stond. Ik zou bericht krijgen zodra er iets te berichten viel. Twee uur later kwam het bericht binnen dat het paspoort klaar was. Deji had met buitenlandse zaken gebeled en gezegd dat Raoul in Nederland in het ziekenhuis lag en dat ik zo snel mogelijk naar huis moest. B.Z. zeiden op hun beurt dat de legalisatie al rond was en dat alleen de papierwinkel nog moest worden afgehandeld. Gezien de situatie waren ze bereid er prioriteit aan te geven. Vanmiddag om 16:00 uur, kreeg ik het bericht dat ik me naar de luchthaven moest spoeden om een ticket voor morgenvroeg te regelen. We vliegen om 7.30 uur, Nigeriaanse tijd, naar Abudja. Alles moest heel vroeg, zodat we dezelfde dag nog naar de ambassade kunnen. Donderdag en vrijdag is het hier namelijk public holiday i.v.m. het afsluiten van de ramadan. Dan is alles gesloten en wordt er niets gedaan. Ik moet nu dus proberen om een visum voor Isabel te krijgen voor donderdag. Lukt dat niet, dan kan ik pas na het weekend naar huis. Lukt het wel, dan vlieg ik waarschijnlijk woensdag of donderdagnacht naar huis!!!!!!!!!!!!!

Wel weer een ontzettende domper, dat Raoul ons waarschijnlijk niet kan komen afhalen. In het ziekenhuis in Heerlen zijn ze vandaag niet begonnen met een behandeling. Uit de eerste bloedtest bleek niet dat hij malaria had. De malaria breid zich nu waarschijnlijk in een ander deel van z'n lichaam explosief uit en zal dan waarschijnlijk ook explosief in het bloed te zien zijn. Men is de hele dag met onderzoek bezig geweest, maar het einde van het liedje was, dat ze eigenlijk zich geen raad met hem weten en daarom maar niet behandelen. Kan ik me hier in Lagos behoorlijk over opwinden. Een streekziekenhuis zonder expertise en ervaring moet in een situatie als deze meteen informatie inwinnen bij een tropencentrum. Morgen zal dat alsnog gebeuren, maar deze nacht moet hij maar weer zien door te komen.

In Abudja zal het behoorlijk druk en hectisch worden, dus of er wat van internetten zal komen is de vraag. Ik probeer in ieder geval even te laten weten wanneer ik terug kom. Overigens is iedereen op schiphol en bij ons thuis welkom op de dag dat we aankomen. Daarna gaan we een periode van rust inlassen. Dus heb je zin en tijd, voel je dan welkom om te komen.

Ga nu snel de koffers inpakken en alles voorbereiden voor morgen. Weltrusten en tot gauw.

Raoul weer / nog steeds ziek

2007-10-08T09:44:00.001+02:00

Vanmorgen het ellendige nieuws gekregen, dat Raoul afgelopen nacht opnieuw is opgenomen in het ziekenhuis. Hij voelt zich weer hondsberoerd. Waarschijnlijk is de malaria opnieuw de boosdoener, maar dat weten we nog niet zeker. Hij wordt nu uitgebreid onderzocht. Dolblij dat hij nu in Nederland is en niet hier! Hopelijk komt er in de loop van de dag beter nieuws. Dat zouden we nu wel kunnen gebruiken.

Follow up...

2007-10-07T13:32:00.001+02:00

Dat volgende slaapje werd de volgende dag. Omdat ik alleen met haar ben, is het niet altijd makkelijk om tijd te maken voor internet. Er is alweer vanalles nieuws te melden. Helaas ook een verdrietig bericht. Vanuit Nederland kwam vrijdag het bericht dat het met Lara, de hond van mijn schoonzus, niet goed ging. Waarschijnlijk had ze een hersenbloeding gehad. Tijdens de nacht ging ze hard achteruit en 's morgens heeft ze de moeilijke beslissing moeten nemen om haar in te laten slapen. We zijn een absolute hondenfamilie en Lara ligt ons dus ook nauw aan het hart. Ze is gelukkig heel rustig ingeslapen. Raoul heeft een graf voor haar gegeraven in de achtertuin van z'n ouders. Voelde erg raar om geen afscheid van haar te kunnen nemen. Op zulke momenten wil je gewoon even thuis zijn.

Gelukkig was er voor mij ook afleiding. Gisteren zijn we naar de Lekki-markt geweest. Dat was hartstikke leuk. Wel bloedheet. Isabels kleren waren nat van het zweet en overal glinsterden kleine zweetdruppeltjes op haar hoofd en gezicht. Ik heb een paar hele mooie souveniers gekocht. Had nog wel meer dingen willen meenemen, maar was bang dat het allemaal niet in de koffer zou passen. Als ik genoeg tijd heb, Isabel slaapt nu, dan probeer ik een paar foto's in het foto-album te zetten.

Vandaag (zondag) ben ik op bezoek geweest bij Frank en Sabine en Regina en Pascal. Dat was heel erg gezellig. Natuurlijk ken ik Bo en Tanimola al van de week dat wij zelf bij miss Aino zaten. Tanimola en Bo hadden toen onze harten al veroverd. Ongelofelijk hoe anders de kinderen eruit zien als ze leuke passende kleren aan hebben. Je ziet ook gewoon dat het de kinderen goed doet dat ze ouders hebben, die onverdeelde aandacht voor hen hebben. We hebben gezellig gekletst. Veel herkenning natuurlijk. Even kunnen knuffelen met Tanimola. Bo lag heerlijk te slapen. Vanmiddag ga ik naar een barbecue op de compound, vananvond even bellen met het thuisfront en er is weer een dag voorbij gevlogen.

Morgen hoor ik of ik dinsdag naar Abudja mag vliegen. Op dit moment wacht ik nog op Isabels paspoort en de legalisatie door buitenlandse zaken. De verwachting van de Foundation is dat maandag alles rond is. Maar alles onder voorbehoud natuurlijk, want in Nigeria is niets zeker. Ik hoop wel dat het doorgaat, want dat zou betekenen dat ik vlug naar huis mag. In Abudja hoef ik namelijk alleen nog een visum voor Isabel aan te vragen en een vlucht naar huis te boeken. Bij het idee van naar huis gaan, begint het wel te kriebelen hoor. Wie weet... Morgen even afwachten dus.

Ik hoor nog niets vanuit de slaapkamer, dus ik ga nog even proberen wat foto's erop te zetten.

Eindelijk bericht uit Nigeria!!!

2007-10-03T12:34:00.000+02:00

Hallo allemaal,

Gelukkig doet internet het weer. Bleek de antenne op het dak van het appartementencomplex omgewaaid te zijn. Dak staat vol met antennes. Iedereen met internet heeft een eigen antenne. Antenne is opnieuw gemonteerd en waarschijnlijk blijft nu alles goed gaan. Heerlijk om weer contact te hebben met de buitenwereld naast de telefoon. Ik heb nu ook alle reacties in het gastenboek gelezen. Echt super! Bedankt allemaal voor jullie meedenken, meeleven en ontzettende leuke berichten.

Ik zal jullie eerst even proberen bij te praten. Raoul is helaas ziek geworden. Behoorlijk ziek zelfs. Hij is 5 dagen opgenomen in het ziekenhuis. Diagnose very sevear malaria and tyfus. Over dit laatste zijn de meningen verdeeld. Het zou ook een salmonella vergiftiging kunnen zijn. Door het ziek zijn heeft hij de reis naar Akure, het verblijf in het wonderschone Owena Motel, de rechtzaak, de doop en het gesprek met father Anselm gemist. Echt een domper op ons verblijf in Nigeria. Hij zou natuurlijk zoiezo eerder zijn teruggegaan, maar had wel gehoopt tijd te kunnen doorbrengen met Isabel en alle belangrijke gebeurtenissen zelf mee te maken. Helaas heeft het niet zo mogen zijn. Hij is teruggegaan naar Nederland waar hij nu herstellende is. Het gaat een stuk beter en hij is weer aan het werk, maar hij voelt zich nog steeds niet de oude. We hebben van verschillende ervaringsdeskundigen gehoord dat malaria een lange nasleep kan hebben. We hopen dat die nasleep gauw voorbij is, zodat hij met volle teugen kan genieten van Isabel als we terug naar Nederland komen.

Met Isabel gaat het heel erg goed. Ze groeit ongelofelijk hard. Toen we aankwamen waren bijna alle kleren die we hadden meegenomen te groot. We waren namelijk uitgegaan van mt. 62/68. Inmiddels begint ze erin te groeien. Ze leert ook steeds nieuwe dingen bij. Als ze op haar buik ligt, kan ze zich nu omdraaien. Het kost haar nog wel grote moeite, maar ze zet meestal wel door. Maakte ze in het begin vooral lieve zachte geluidjes, nu lijkt het er vooral om te gaan hoe hard het kan. Ze vouwt nog voortdurend haar handen in en uit elkaar, terwijl ze er zelf geintrigeerd naar kijkt. Baden is nog steeds een feest, behalve als mama het water per ongeluk te lauw maakt! Dan worden gezichten van ongenoegen getrokken. Isabel houdt duidelijk van warmte. Warm bad, warme fles, warme kleren. Toch is ze door de airco hier in huis al een beetje veranderd. Ze heeft voor het eerst kennis gemaakt met de kapper. We hadden besloten om haar haar te laten knippen. Het werd iedere morgen een groter drama om de staartjes te maken. Maar als we het een dag los lieten, dan was er de dag erna met de kam bijna niet meer doorheen te komen. We vonden het wel jammer, want de staartjes stonden haar echt schattig, maar het woog voor ons niet op tegen de ochtendstress die het opleverde. Omdat Isabels haar zo dik is, moest het in 5 lagen er af geschoren worden. De eerste 2 lagen gingen goed, daarna werd iedere volgende laag een grotere probleem. Ze was naderhand zo overstuur dat ze na het baden nog nasnikkend op m'n arm in slaap is gevallen. Maar nu hebben we er gelukkig iedere dag plezier van. Ze ziet er trouwens met kort haar ook heel erg schattig uit. Nog iets meer baby.

Over Isabel gesproken. Ze is net wakker geworden. Ik schrijf tijdens het volgende slaapje weer verder.

Schot in de zaak

2007-09-13T17:01:00.001+02:00

Niets zo veranderlijk als situaties in Nigeria. Hadden we er rekening mee gehouden dat we waarschijnlijk pas eind september de rechtzaak hebben, krijgen we vandaag bericht van Hakeem, dat we a.s. zondag naar Akure gaan reizen. Geweldig!!!! Over de paspoorten maken we ons voorhand dus ook maar geen zorgen, want zaken veranderen met het uur. Als het daar vastloopt hebben we nog tijd zat om bezorgd te zijn. We weten nog steeds niet wanneer de rechtzaak gepland is, maar we nemen aan dat we niet gaan reizen als de rechtzaak niet ook op korte termijn plaats zal vinden. We zijn benieuwd wanneer we naar de maatschappelijk werkster moeten voor een verslag over onze omgang met Isabel, want morgen zijn we de hele dag weg en ik neem aan dat de maatschappelijk werkster niet op zaterdag werkt. Snel nog even wat wasjes draaien en wat mensen mailen, want dat zal in Akure waarschijnlijk niet gaan. Het voelt goed om weer een beetje in een stroomversnelling te zitten. Hopelijk houdt die aan.

We hebben trouwens weer een aantal nieuwe foto's in het fotoalbum geplaatst. Gauw kijken dus. Voordat we zondag vertrekken zullen we proberen tijd te maken om een laatste berichtje te plaatsen.

Nieuw logeeradres

2007-09-13T12:12:00.000+02:00

Even een update nog steeds vanuit Lagos. We zijn afgelopen zaterdag naar een nieuw logeeradres gegaan. Het bevalt ons hier heel erg goed. We hebben gehoord dat de rechters in Akure zomerreces hebben en pas terugkomen op 24 september. Vanaf 25 september zijn er weer rechtzaken, maar wij weten niet wanneer we aan de beurt zijn. In ieder geval zullen we tot die tijd wel vastzitten in Lagos. Hopelijk zijn eind september de paspoortproblemen opgelost en gaat de rest van de zaak sneller. We wachten af...

Morgen gaan we samen met Agnes en Henk en Liesbeth naar een kindertehuis voor gehandicapte kinderen. Leuk om hen te ontmoeten en hun logeeradres te zien. (We gaan hen namelijk ophalen) We zijn heel erg benieuwd naar Nathan, Jesse en Anne-Marije. Voor hen zit de rechtzaak er al op. Zij zijn aan het wachten op de paspoortaffaire. Zodra zij naar Abudja mogen reizen, zullen ze waarschijnlijk snel naar huis mogen. We duimen voor hen en natuurlijk ook voor Kees en Wendelmoet.

Isabel is behoorlijk verkouden. Haar neus zit goed dicht. Daardoor is ze een beetje miemelig. Vanacht bijna ieder half uur met haar op de arm gelopen. Ze is doodmoe, maar kan bijna niet door haar neus ademen en wordt daar zelf steeds wakker van. De airconditioning hebben we uitgezet. Ze eet ook slecht, steeds hele kleine beetjes. We voeden haar om die reden nu om de 1,5 a 2 uur. Hopelijk voelt ze zich snel beter, want we hebben met ons kleine moppie te doen.

Op het fotoalbum proberen we steeds nieuwe foto's bij te plaatsen, maar het kost enorm veel tijd. Het lukt niet altijd, maar check het fotoalbum geregeld, dan zul je geregeld iets nieuws zien. Vanmiddag gaan we weer proberen om er een paar toe te voegen.

Groetjes van ons drieen vanuit Lagos.

Toch gelukt!!

2007-09-06T17:03:00.000+02:00

Het is toch gelukt om twee foto's te uploaden. Kijk gauw in het foto-album. Morgen hopelijk meer beelden van onze fantastische dochter.

Bericht uit Lagos

2007-09-06T16:09:00.000+02:00

Hallo allemaal,

Hier het eerste bericht uit Lagos. Het is ons nog niet gelukt om foto's te uploaden, dus daarom maar even geschreven tekst. Onze eerste ontmoeting met Isabel was heel ontroerend. Door vertraging van de vlucht en perikelen op de luchthaven met de rolstoel, kwamen we pas rond middernacht bij het huis van miss Aino aan. Nadat we de koffers naar boven hadden gebracht, haalden de verzorgster Cecilia en de werkster Agnes, Isabel uit de keuken. Ze lag in een maxi-cosi zeer vast te slapen. Een ontzettende lieve, mooie, dappere baby, waar we op slag verliefd op waren. We kunnen nu soms nog niet geloven dat ze echt bij ons hoort en door niemand meer wordt afgenomen. We kunnen haar eigenlijk niet met woorden omschrijven. We voelen ons intens gelukkig met haar en genieten van iedere minuut. Alles is geweldig. De geluidjes die ze al maakt, de gulle lachen die we krijgen toegeworpen. Gisteren hebben we haar voor het eerst horen lachen, toen ze met papa vliegtuigje speelde. Geweldig! Ze is goed gevoed en goed ontwikkeld. In onze armen kan ze al staan en ze kan ook al zitten. Daar zijn we natuurlijk apentrots op.

Voor wat betreft onze rechtzaak, ziet het er niet zo veelbelovend uit. We hoorden van mister Moses dat de rechter op vakantie is en wanneer deze terugkomt is onbekend. Verder deelde hij ons mede dat de adoptieprocedure in Nigeria momenteel zeer stroef verloopt en dat we rekening moeten houden met een lang verblijf. Helaas zal het er voor Raoul dus waarschijnlijk niet inzitten om tot het einde te blijven. We blijven positief, want in Nigeria kunnen dingen vrij plotseling veranderen. Misschien hebben we wel een beetje geluk!

De stad Lagos op zich is een belevenis. Prachtige hagedisssen in allerlei kleuren(grootte 40 cm) schieten hier over de muren. Op de hoofdwegen, hap je naar adem vanwege de uitlaatgassen. Ongelofelijk. Net alsof je in de garage de auto laat lopen. De foto's en beelden op tv over derde wereldlanden, zien we hier in levende lijve. Vrouwen met grote manden op hun hoofd. Kartonnen huisjes onder bruggen waar mensen in wonen. Kinderen in vodden langs de weg. Overal open riool. De meeste mensen leggen er een plank overheen en stallen daar hun verkoopwaar uit. Ook erg veel verschillen. Mensen in pak met auto's en beveiligde huizen, terwijl in dezelfde straat schrijnende armoede zichtbaar is. Werktijdenwet is hier ondenkbaar. De wachter voor de poort van onze compound verblijft er ' gewoon' 24 uur per dag.

Ook Cecilia en Agnes maken lange dagen en veel uren. We hebben er respect voor hoe ze alles draaiende houden. Wel hebben we er moeite mee hoe er soms met de kinderen wordt omgegaan. Zij zien er zelf niets in. Dit is voor hen gewoon de manier waarop men in Nigeria met kinderen omgaat. Gezien de levensomstandigheden hier kunnen we ons voorstellen dat prioriteiten anders liggen en zij vanuit een totaal andere invalshoek tegen het leven en kinderen aankijken. Hoe dan ook, we zijn dolblij dat Isabel nu bij ons is.

We zitten hier in een redelijk koel seizoen. Raoul zweet zich desondanks een ei uit, maar ik voel me er kiplekker bij. Isabel is erg kouwelijk aangelegd en moet 's nachts goed ingepakt worden, anders wil ze niet slapen. Dat zal wat worden in Nederland. Hopelijk een warm najaar!

Tot zover de berichten uit Lagos. Nu we eenmaal weten hoe en waar te internetten, zullen we dat vaker doen. We hebben een aantal sms-jes niet beantwoord, omdat we wat problemen met de telefoon hadden. Alles gaat nu weer goed, maar we proberen zoveel mogelijk te reageren via internet, zolang we in Lagos zijn.

Heel veel liefs en groetjes van Raoul, Sanne en Isabel.

Een dochter voor Frank en Sabine!

2007-08-29T22:43:00.000+02:00

Alweer geweldig nieuws!! Frank en Sabine hebben eindelijk een voorstel. Hun geduld is behoorlijk op de proef gesteld, maar ze zijn nu dolblij met hun dochter Tanimola. Ze is geboren op 1 februari 2005. Ze weten nog niet wanneer het afreisgesprek is. We kunnen ons voorstellen dat ze naar het krijgen van de foto toeleven. (Deze krijg je op het afreisgesprek.) Frank en Sabine, van harte proficiat. We contacten!

Helaas op de site van Bo geen nieuws en ook bij Astrid lijkt er geen ontwikkeling in de goede richting plaats te vinden. We hopen ook op die weblogs binnenkort goede berichten te lezen.

Zaterdag vliegen!

2007-08-28T18:26:00.000+02:00

Vanmiddag het verlossende telefoontje gekregen dat we zaterdag om 13:10 uur mogen vliegen. De koffers staan al in de gang. Isabel, here we come!!!

VOG is binnen!

2007-08-26T11:30:00.000+02:00

Na veel telefoontjes, ergernis en frustratie vielen de VOG's (verklaring omtrent gedrag) gisteren dan eindelijk op de mat. Maandag kunnen ze meteen aan de slag met de vertaling. Raoul had vrijdag naar K&T gebeld, toen bleek dat ze weer niet bij de post zaten. K&T dacht echter dat het toch nog mogelijk is om zaterdag a.s. te vliegen. We zullen moeten afwachten. Waarschijnlijk weten we pas halverwege volgende week of we zaterdag echt kunnen gaan.

Van Joke en Hans (mailinglijst) gehoord dat hun VOG's na waren gestuurd en dat er uiteindelijk helemaal niet naar werd gevraagd op de rechtzitting. Dit stemt ons weer positief. Zeker nadat we gisteravond op een feestje hoorden, dat lijnvluchten meestal niet vol zitten en er dus ook op het laatste moment nog wel plaats is voor twee personen. Het begint weer te kriebelen. Zouden we zaterdag dan echt vertrekken...

Agnes en Henk zijn gisteren vertrokken. Regina en Pascal zijn nog aan het wachten. Evenals Liesbeth. Mogelijk zitten we a.s. zaterdag met zijn zessen in het vliegtuig. We gaan ervan uit dat we Henk en Agnes ook nog zullen ontmoeten.

Voorbereidingen

2007-08-21T21:36:00.000+02:00

Wat een ontzettende leuke reacties op de foto van Isabel. We hebben er van genoten. Zo leuk om dit geluk met zoveel mensen te delen! Tussen het genieten door veel papierwerk regelen en telefoontjes plegen. Door Sabine treffend omschreven als 'veel gedoe'. Nou het gedoe ligt bijna achter ons. Alleen de verklaring van goed gedrag ligt nog dwars. De spoedprocedure van 10 werkdagen loopt morgen af, maar ze konden niet op tijd geleverd worden. We mogen morgen bellen om te horen hoe het er mee staat. Aangezien deze verklaringen nog vertaald moeten worden, kan het een serieuze bedreiging voor onze afreisdatum worden. We hebben besloten om in de ontkenningsfase te blijven v.w.b. de datum 1 september. In een depressie schieten kan altijd nog. We willen ons geluk nu door niets laten verstoren.

Even goed nieuws van een andere orde. Er is weer een voorstel geweest. Liesbeth heeft een zoon gekregen. Hij heet Nathaniel en is geboren op 28 augustus 2006. Bijna een jaar dus. Liesbth, enorm proficiat namens ons. Dat je maar snel mag afreizen naar jouw zoon. De voorstellenstroom gaat gestaag door. Wij vinden dat het geluk nu eens de september/oktober wachtenden op moet waaien!

Morgen ga ik tussen alle bedrijven door ook nog even op kamp met mijn klas, de krokodillen. (groep 6/7/8) Vrijdag a.s. ben ik weer boven water en online. Ik hoop bij terugkomst over 3 nieuwe voorstellen op de weblogs te kunnen lezen!!!

Tot vrijag...

Meer informatie...

2007-08-16T21:24:00.000+02:00

Net thuis aangekomen. Nog even snel een schets van onze dag. Vanochtend eerst naar de Nigeriaanse ambassade in 'The Haque' geweest. Het visum in recordtempo (volgens K&T)opgehaald. Normaal mag je het 's middags pas afhalen. Geluk gehad dus.

Daarna door naar Halle. Eerst het afreisgesprek gehad. Veel nuttige tips en informatie gehad. Een bulk info, die gelukkig ook op papier staat. Maar op dit moment even totaal onbelangrijk, want na het gesprek kregen we eindelijk haar foto. Het was een ontroerend moment. Ondans dat ze een vondeling is, weten we nu meer over haar achtergrond. We hebben besloten dat we deze informatie bewaren voor Isabel. Als zij opgroeit zal ze op enig moment zelf die informatie krijgen en mag ze zelf kiezen wat ze daarmee wil. Maar er blijft natuurlijk genoeg over om te vertellen. Toen ze 2 maandan was woog ze 4,8 kilo en was ze 57 cm groot. We hebben nog geen ervaring met groeicurves, maar we krijgen de indruk dat ze zeker niet klein is. Ze ziet er goed gevoed en gezond uit. Hieronder een paar leuke weetjes:

Isabel is geboren in Ondo State.
In het weeshuis is haar naam al afgekort naar Toyin.
opinion nanny: SHE IS A SWEET LITTLE GIRL
interaction with adults: SHE SMILES AND LOVED TO BE CARRIED/CUDDELD
character: SHE IS LOVELY AND ENJOYS THE COMPANY OF PEOPLE

Op dit moment is Isabel nog bij miss Aino, maar het is onduidelijk of ze daar blijft tot wij arriveren. Mogelijk gaat ze al eerder terug naar Ondo State. We weten nog niet wanneer we haar mogen zien, maar in ieder geval in de eerste paar dagen al. (We hopen natuurlijk meteen bij aankomst)

Ondanks dat we haar nog nooit ontmoet hebben, missen we haar nu al. We willen sinds de foto helemaal zo snel mogelijk naar haar toe. We hebben haar inmiddels ongeveer 10.000 keer bekeken en haar gezicht is al zo vertrouwd. We zien haar al helemaal met haar rose gestippelde nijntjeszwembroek (die ze gisteren heeft gekregen) in het zwembad bij het hotel. Oke, we moeten nog twee weken met beide benen aan de grond proberen te blijven staan. Nog even werken, kampje draaien, spullen pakken, laatste formaliteiten afhandelen en de kinderkamer afmaken...
Bij nader inzien zulen die twee weken wel voorbij vliegen.

We houden jullie op de hoogte!

Foto Isabel

2007-08-16T17:23:00.000+02:00

Vanmiddag afreisgesprek in Halle gehad. Na alles besproken te hebben, kwam het grote moment van de foto. Ze is in een woord geweldig!!! Op weg naar huis even een tussenlanding bij mam gemaakt. Daar meteen op internet gedoken om de foto van Isabel in het fotoalbum te plaatsen. Nu kan iedereen haar alvast bewonderen. Vanavond als we thuiskomen zullen we een iets uitgebreidere up-date geven. Tot dan...

Bedankt voor alle lieve reacties

2007-08-12T21:47:00.000+02:00

Even een berichtje tussen alle hectiek door. Alles is in gang gezet en verloopt goed. Zelfs het visum, niet geheel onbelangrijk, denken we morgen eindelijk succesvol te kunnen aanvragen.

De reacties die we hebben gekregen zijn hartverwarmend en overweldigend. Iedereen hartstikke bedankt! Soms voelt het nog even alsof we dromen, maar iedere felicitatie maak het echter. Isabel is steeds in oze gedachte en we vragen ons de gekste dingen af. Hoe zou ze eruit zien, hoe klinkt ze als ze huilt, voelt ze zich happy, wie zou haar nu verzorgen, hoe is het met haar biologische moeder, enz. Donderdag zijn we weer een stapje dichterbij haar. Hopelijk krijgen we dan ook de bevestiging dat er plaats voor ons is op de vlucht van 1 september.

Wordt vervolgd...

Verpletterend nieuws!!!!!!!!!!

2007-08-08T15:54:00.000+02:00

Onbeschrijfelijk hoe we ons voelen, ongelofelijk dat het echt is gebeurt, we leven sinds gistermorgen in een grote adrenaline-climax.

Gisteren, 7 augustus 2007, werden wij gebeld door Marleen van K&T. Ze had een voorstel voor ons. Een meisje van 3 maanden oud. Ze heet Oluwatoyin en is geboren op 7 mei 2007. Ze is te vondeling gelegd. We waren volledig uit het lood geslagen door dit verpletterende nieuws. We dachten dat we voorlopig nog niet aan de beurt waren en verwachtten dit telefoontje nog helemaal niet. Toen het kwartje begon te vallen, kwam ook het ongeloof. K&T teruggebeld om te controleren of het wel echt de stichting was, die ons had gebeld. Dat bleek werkelijk waar te zijn. We kunnen ons geluk niet op! We willen haar het liefst vanavond nog ophalen, maar hebben besloten dat het reeler is om 1 september af te reizen. Half september is de rechtzaak namelijk. Gelukkig hoeven we ons niet te vervelen, want er moet nog heel wat geregeld worden.

Oluwatoyin zal haar tweede naam worden. Wij geven haar de naam Isabel, wat tevens haar roepnaam wordt. Volgende week donderdag hebben we ons afreisgesprek en krijgen we haar foto. We zijn zo vreselijk benieuwd naar haar. 1 September kan niet snel genoeg dichterbij komen.

Een neefje erbij!!!

2007-08-04T22:10:00.000+02:00

Vrijdagavond om 17:45 uur (of 18:15 uur dat kan ook) is ons neefje Silvijn geboren. Een lieve, kleine baby met een heel gaaf gezichtje. We hebben hem vandaag al mogen bewonderen. Hij weegt 2380 gram en is waarschijnlijk ongeveer 50 cm groot. Hij is nog niet opgemeten. Vlak na de bevalling had hij kort ademhalingsproblemen. Maar gelukkig was dat heel snel over. De bevalling verliep razendsnel en de verpleegsters vermoeden dat hij daar erg van was geschrokken.
Nu is alles erg goed met hem. Behoudens de gebruikelijke vermoeidheid, gaat het met de vader en moeder ook heel erg goed. Silvijns twee grote zussen, Madelief en Rozemarijn, die tijdelijk bij opa en oma logeren, zijn ook op bezoek geweest. Rozemarijn (bijna 2 jaar) vond het een bedenkelijke situatie, maar Madelief (ruim 3) vond het geweldig en wilde alles zien. Handjes, voetjes, hoofdje. Maandag komt het hele span naar huis en wordt het gezin herenigd. Wij wensen hen nu al heel veel geluk met z'n vijven.

He, he, dat lucht op!

2007-08-04T21:49:00.001+02:00

Afgelopen vrijdag was het zo'n dag. Toen ik m'n ogen open deed, dacht ik:'Ik kan nu echt niet meer langer wachten. Er moet nu gewoon een kind komen. Vandaag nog!' Ineens hadden we er helemaal de balen van. Nou ja, ik in ieder geval. Raoul is solidair. We zijn nu ruim 9 maanden adoptiezwanger. Toen de zwangerschap pas een feit was, voelde alles zo dichtbij. We hadden een echte mijlpaal bereikt. En als er iemand vertelde dat ze zwanger was, zei ik heel trots dat ik ook (adoptie)zwanger was. Maar bijna al deze mensen hebben hun kindje inmiddels en wij zitten nog steeds met lege handen. Sterker nog, we hebben geen flauw idee wanneer deze zwangerschap in een vreugdevolle vereniging met een kind zal leiden. Toen ik eenmaal gal begon te spugen, was het hek van de dam. 'En we krijgen maar 4 weken adoptieverlof, terwijl anderen 4 maanden zwangerschapsverlof krijgen. (Raoul: Tssss) Ik moet dus onbetaald verlof opnemen. (Raoul: belachelijk!) Zit jij in de vakantie met een familie bacterien op de bank. (Raoul: krachtterm) En gisteren regende het. (Raoul: niet te geloven)' Na een kwartier konden we echt niets zinnigs of onzinnigs meer verzinnen om op af te geven en ploften we ontspannen en voldaan met een kop koffie op de bank, terwijl Raoul droog opmerkte:'He, he, dat lucht op, vind je niet!'

We zijn weer terug

2007-08-04T21:38:00.000+02:00

Nadat Nel een weekje de Harz in Duitsland onveilig had gemaakt, zijn we vorige week zaterdag teruggekomen. Niet gebruind, maar wel met een stapel leuke herinneringen. Helaas was dat niet het enige wat we mee naar huis namen. Raoul droeg in z'n knie een bacterie mee. Nadat z'n knie opzwol en hij koorts kreeg, ons gemeld bij de huisartsenpost. Met een antibioticakuurtje en een dosis goede moed, huiswaarts gekeerd. Maar na een paar dagen was Roel nog niet beter en z'n onderbeen was nu ook dik en rood. Toch maar weer even terug gegaan. Bleek dat de familie zich behoorlijk had uitgebreid. Het werd tijd voor zwaarder geschut. gelukkig begint dit aan te slaan, want Raoul is hangen op de bank zat. (ik ook)

We hadden natuurlijk gehoopt bij thuiskomst te kunnen lezen dat er nieuwe voorstellen waren gedaan en dat we akelig dicht bij de top van de lijst waren beland. Dit bleek ijdele hoop. We wachten weer 'geduldig' af.

Vakantie

2007-07-18T12:02:00.000+02:00

Even het wachten, engelengeduld en alle onzekerheden achter ons laten. We gaan een weekje naar de Harz in Duitsland. Gossler-Hanhenklee om precies te zijn. Midden in een bosrijk gebied met vele wandel- en fietsroutes hebben we gelezen! Ook mooie historische stadjes met knusse restaurantjes moeten op steenworp afstand van ons appartement liggen. Nel gaat met ons mee. (Ze is ook een vervent wandelaar en bourgondisch ingesteld.)Zaterdag de 28e zijn we weer terug. Tot dan!

Wachten, geduld en onzekerheid

2007-07-18T11:29:00.000+02:00

Soms is er geen touw aan vast te knopen. Wie krijgt waarom en wanneer een kind toegewezen. Het is ons een raadsel. Sommige stellen die sinds september 2006 op de wachtlijst stonden, hebben al een kindje. Dat terwijl de laatste drie voorstellen voor wachtenden sinds juli en augustus 2006 waren. Deze laatste drie gingen allen voor een tweede of derde kindje. Misschien heeft dat ermee te maken?! In ieder geval is de onzekerheid groter dan ooit. Je zoekt toch allerlei manieren om de wachttijd die je nog rest enigzins in te schatten. Maar eigenlijk is dat onmogelijk gebleken. Pas als je in de hoogste regionen van de wachtlijst verkeerd, kun je gespannen op HET telefoontje wachten. Daar zitten wij nog niet. Nog even geduld hebben dus. (zucht, alweer...)

Overal in adoptieland horen we dat de wachttijden enorm oplopen. Waarschijnlijk heeft dat mede te maken met de gang van zaken in China. Een hoop kanalen sluiten tijdelijk of voor langere duur. Ook Nigeria doet geen intake-gesprekken meer voor kinderen tot 36 maanden. Wij hebben dus geluk gehad! Hopelijk horen we nog net bij de groep, die binnen een jaar een voorstel krijgt.

Maar ach, alles verbleekt eigenlijk als je de situatie van Astrid en Puseletso in ogenschouw neemt. Eerst een dochter krijgen. Iedereen vol trots op de hoogte stellen. Felicitaties uit alle windstreken krijgen. Je hele wereld staat op de kop. Papierwinkel regelen. School bezoeken. En uiteindelijk vol verlangen afwachten, wanneer je jouw dochter mag ophalen. Totdat het schokkende telefoontje je bereikt, dat een nieuwe minister tegen adoptie is en alle gedane voorstellen bevriest. Ineens is het niet meer zeker of Puseletso wel je dochter is. En dan is er opnieuw de onzekerheid van wachten... Astrid, hier leeft iedereen gigantisch met je mee. We hopen dat alles met een sisser afloopt.

Update

2007-07-02T21:02:00.000+02:00

Het is weer een bericht met tegenstellingen. Berichten uit Lesotho waarvan je de tenen krommen en dan zoveel goede berichten van thuiskomende ouders met kinderen en nieuwe voorstellen.

Lesotho

Astrid was aan het wachten tot de procedure rond de adoptie van haar dochter Puseletso rond is, zodat ze haar af kan gaan halen. Wordt ze overvallen door het bericht dat de nieuwe president in Lesotho tegen adoptie is en alle lopende procedures heeft bevroren. Het voorstel is nog niet ingetrokken, dus er is nog hoop!Wij wensen Astrid in ieder geval heel veel sterkte met wachten.

Thuiskomsten

Het eerste adoptiekind in onze via-groep is thuis aangekomen. Het is een chinees jongetje van anderhalf. Zeer levendig en snel van begrip. De kersverse ouders zijn dolgelukkig met hem. Hij draait al mee in het gezin, alsof het nooit anders is geweest.

Nog meer thuiskomsten. Frans en Corinne zijn met Noelle thuisgekomen na slechts drie weken Nigeria. Dat is nog eens een razendsnelle procedure. (Als het bij ons in de toekomst zo snel mocht gaan, dan hoeft Raoul niet voortijdig terug.)En Lilian en Remy zijn na 4 weken Nigeria terug met hun zoon Vinn.

Wij wensen alle thuisgekomen ouders en kinderen veel geluk toe.

Nieuwe voorstellen!

Voorstel 21 juni 2007
Kees, Wendelmoet en Madelief hebben een zoon en broertje gekregen. Hij heet Pelumi en is geboren op 24-12-2006. Het gezin stond op de wachtlijst sinds juli 2006.

Voorstel 25 juni 2007
Simone, Kas en Yoluba hebben een broertje genaamd, Oluagbenga, gekregen. De naam betekent:'My god will lift me up'. Oluagbenga is geboren op 15 april 2005. Zij stonden op de wachtlijst sinds 26-7-2006.

Voorstel 2 juli 2007
Henk, Agnes, Anne-Marije en Sandiso hebben een broertje gekregen. Hij heet Jesse en is geboren op 12-11-2006. Zij stonden op de wachtlijst sinds 11-8-2006.

Wij wensen hen allen proficiat en een hele goede reis. We hopen dat Pelumi, Oluagbenga en Jesse gemakkelijk kunnen wennen in Nederland en dat ze hier heeeeel gelukkig worden.

Afreizen naar China

2007-05-18T15:22:00.000+02:00

In onze via-cursus groep gaat het voorspoedig. Astrid heeft een dochter, een ander stel heeft alsnog een gezonde biologische dochter gekregen en vandaag bereikte ons het goede nieuws dat de eersten uit de groep met een voorstel, toestemming hebben gekregen om af te reizen en hun chinese zoon op te halen. Toen ze het voorstel kregen was het jongetje ongeveer een jaar. Omdat het een special need kind betreft, heeft de procedure meer tijd in beslag genomen. En ze zijn dan ook dolblij dat het eindelijk gaat gebeuren. Wij wensen hen een goede reis, een heerlijke tijd in China en een goede thuiskomst.

Tja, toen waren er nog drie wachtende stellen over! (via-groep) Met al dat mooie voorspoedige nieuws om je heen kriebelt het wel. Onze verwachtingen schieten van de zomer tot de kerst. We zien de lijst met wachtenden voor ons gestaag slinken. Hoe hoger we boven aan de lijst zullen komen, des te spannender zal het worden!

Astrid heeft een dochter

2007-05-15T22:42:00.000+02:00

Ook al is het laat. Dit fantastische bericht moet absoluut nog even op onze blog. ASTRID HEEFT EEN DOCHTER!!!!!! Ze is 4 jaar en 2 maanden en gezond. We hopen dat ze in Lesotho inmiddels genoeg ervaring hebben opgedaan v.w.b. de procedure, zodat Astrid snel mag afreizen. Astrid namens ons beiden proficiat!!

Auntiedag

2007-05-13T22:18:00.000+02:00

Gisteren naar de Auntiedag in Otterlo geweest. Auntie is een stichting voor Nigeriaanse adoptiekinderen en hun ouders. Of in ons geval toekomstige adoptieouders. Eens per jaar is er een grote bijeenkomst. Op die dag kunnen ouders en kinderen elkaar ontmoeten en zijn er allerlei activiteiten. Meestal zijn er ook een aantal mensen uit de adopiewereld van Nigeria aanwezig. Dit jaar waren dat:

Miss Aino (In Nigeria onvang je uit haar handen jouw kindje)
Hakeem (Hij regelt ter plekke alles voor je. Hij brengt je op tijd naar de rechtbank, kent alle gebruiken, weet overal de weg en weet waar het veilig is en nog belangrijker, waar niet.)
en tot slot Stella (Zij is een hoge official, die vlak onder de gouveneur staat).

We hebben dus veel handjes geschud en kennis gemaakt met mensen, die we straks terug zullen zien in Nigeria. En dan maar hopen dat we een goede indruk hebben achtergelaten!

Verder was het ontzetend leuk om alle mede-bloggers en nigerialijst-collega's te ontmoeten. Sommige net als wij wachtend en sommigen apentrots en gelukkig met hun kind(eren). De wachtenden hebben elkaar even flink moed ingesproken m.b.t. de wachttijd. We waren het er samen roerend over eens, dat het absoluut niet lang meer kan duren.

's Middags werd er een Nigeriaanse lunch geserveerd. In een woord heerlijk! Ik denk dat we onze Hollandse kost niet zullen missen in Nigeria. Al met al een geslaagde dag. Het voelde ineens heel erg dichtbij en het was fantastisch om al die Nigeriaanse kinderen te zien. Ineens zijn er weer kriebels om nou eens echt aan die kinderkamer te beginnen. We houden jullie op de hoogte.

Een beetje ziekjes

2007-05-11T21:38:00.000+02:00

Onze lieve rookworst was een beetje ziekjes gisteren. Eerst begrepen we niet hoe het kwam, maar naderhand troffen we Nel 'Cought in the act' in de moestuin aan. De moestuin is welliswaar nog niet aangeplant, maar wel helemaal in gereedheid gebracht. Omdat het zou gaan regenen had Raoul er maandag nog wat kunstmest op gestrooid en omgeschept. Nel heeft kennelijk een tot nu toe verborgen voorliefde voor biologische kunstmestkorrels. Die ze stuk voor stuk aan het opgraven was. Even een beetje graven met een dikke klauw en daarna verder wroeten met je neus tot je hem hebt. Gelukkig had ze nog niet het hele veldje gehad, maar een flinke groeispurt verwachten we binnenkort wel!

Een nigeriaans kind in de buurt!

2007-05-10T21:16:00.000+02:00

Het zoontje van Lilian en Remy heet Vincent. Zijn roepnaam is Vinn. Even een geheugenopfrisser. Vinn is geboren op 17 febrari 2007. Zijn trotse ouders moeten hem nog gaan ophalen in Nigeria. Wat nou zo frappant is, de ouders van Vinn blijken vlak bij ons in de buurt te wonen. En dat is nogal uitzonderlijk als je bedenkt dat we in een redelijke uithoek wonen. We waren er al over verheugd dat er een Lesothaantje in onze omgeving komt te wonen. En nu ook een Nigeriaans kind. Wie weet worden ze later wel dikke maatjes. Oke, oke ik draaf weer een beetje door. Laten we eerst maar eens afwachten of en wanneer we zelf een voorstel krijgen.

Goed nieuws en slecht nieuws

2007-05-03T17:16:00.000+02:00

Het is me eindelijk gelukt, na drie pogingen, om lid te worden van de Nigeria mailinglijst. Het had wat voeten in aarde voor ik door had hoe het in z'n werk ging, maar dat loont dan ook zeker de moeite. We staan nu met nog meer (aspirant) adoptie-ouders veel direkter in contact. Vandaag heb ik er voor het eerst op gekeken en las ik zoveel nieuwe berichten van de afgelopen dagen. Er zat goed nieuws bij, maar ook een ontmoedigend bericht.

Het afreizen naar hun dochter Noelle (voorstel 5 maart j.l.) is voor Frans en Corinne weer uitgesteld. Ze hebben al twee keer de flexibiliteit van de werkgever op de proef moeten stellen. Reden is dat er geen rechter beschikbaar is. Bovendien hebben de rechters aangekondigd in juni weer te gaan staken. We hopen voor hen dat ze hun dochter snel in hun armen mogen sluiten.

Maar er was ook goed nieuws te lezen. Een koppel dat wij nog niet kenden, Lilian en Remy, sinds 19 september 2006 op de wachtlijst, hebben een voorstel gekregen voor een zoon geboren op 17 februari 2007. De vraag is nu natuurlijk wel wanneer ze af mogen reizen. Misschien heeft het ook te maken met het deel van het land waar je kind vandaan komt. Want zover wij weten zijn de ouders van Enitan nu wel afgereisd. Wij willen Lilian en Remy in ieder geval van harte feliciteren!!

We volgen alle ontwikkelingen op de voet. Het is ons in ieder geval wel duidelijk dat in adoptieland alle ontwikkelingen even spannend zijn en dat niets voorspelbaar is.

Verkiezingen

2007-04-21T17:55:00.000+02:00

Vandaag zijn de verkiezingen in Nigeria. Al het nieuws wat erover naar buiten is gekomen de afgelopen weken voorspelde niet veel goeds. Veel onrust, geweld en intimidaties. Vanochtend op BNR gehoord dat er vlak voor het openen van de stembureaus een tank vol explosieven op het gebouw van de kiesraad af reed. Gelukkig een miste de tank z'n doel en gingen de explosieven niet af. Niet veel zenders berichten over de verkiezingen en al helemaal niet over de achtergronden, maar af en toe sijpelt er toch wel wat nieuws binnen. Hopelijk keert de rust terug in het land en wordt er een start gemaakt aan het terugdringen van de corruptie.

Wauw!!!

2007-02-23T15:52:00.000+01:00

Yes! Weer een voorstel. Op woensdag 21 februari 2007 hebben Jeroen en en Liesbeth een dochter genaamd Biodun gekregen. Biodun is op 4 januari 2007 in Nigeria geboren. Hier is maar een passend woord voor... Wauw!!! Jeroen en Liesbeth hebben geen weblog, dus je kunt Biodun niet in beeld bewonderen. We weten trouwens niet eens of ze al een foto hebben. Jeroen en Liesbeth, als jullie onze blog lezen, van harte proficiat met jullie dochter.

Het blijft ineens goede berichten regenen. Van ons mag dat zo blijven!

Nieuwe hoop!!!

2007-02-19T20:18:00.000+01:00

Gelezen op de blog van Sabine en Frank dat er in december 4 voorstellen zijn gedaan en het eerste voorstel in 2007 is ook al een feit. Een jongetje, genaamd treasure, van 15 maanden oud. Helemaal in onze categorie! En het meest verbazendwekkende...
...deze kersverse ouders stonden op de wachtlijst vanaf september 2006!!! Wie weet haalt ons voortstel kerst 2007 wel. Of draaf ik nu een beetje door? Ik weet het niet meer, maar het geeft in ieder geval weer nieuwe hoop. En daar kunnen we weer een tijdje op vooruit.

Onze grijze oude vos overleden.

2007-02-14T06:16:00.000+01:00

We zijn een tijdje uit de lucht geweest, maar nu weer terug. Met al die tegenvallende adoptie-wachtlijst-berichten en zoveel andere zaken die je aandacht opeisen in het dagelijkse leven, schuift de adoptie soms een beetje naar de achtergrond. Je durft je nergens meer op in te stellen, want tot nu toe wordt de wachtlijst steeds in negatieve zin bijgesteld. We hebben kamertjes kijken en inrichten maar even uitgesteld. Deze zomer is vroeg genoeg en 1,5 jaar tegen een leeg baby-kamertje aankijken, doet ons vast geen goed. We blijven wel optimistisch denken, misschien tegen beter weten in, hopen we toch op een voorstel begin 2008.

Intussen gaat ons leven natuurlijk gewoon door met al z'n hoogte- en dieptepunten. Gisteren was zo'n absoluut dieptepunt. We hebben Cjekka, onze mechelse herder, lees grijze oude vos, moeten laten inslapen. Tot drie weken geleden was ze nog vitaal, maar toen ging het ineens hard achteruit. De dierenarts constateerde vergevorderde artrose in haar voorpoot en versleten heup- en kaakgewrichten. We hebben geprobeerd het met pijnstillers te rekken, maar het was geen doen meer voor haar. Ze had zo'n verschrikkelijke pijn. We konden het niet meer aanzien. De dierenarts was gelukkig bereid om naar ons huis te komen, want we zagen het helemaal niet zitten om nog met dat beest te gaan slepen. Om 20:15 uur is ze thuis rustig in onze armen ingeslapen. Ze ligt nu in de tuin begraven naast vera. In haar graf heeft ze haar geliefde bal meegenomen. Het is moeilijk om zo'n lief dier los te moeten laten, maar we kunnen terugkijken op ontelbare leuke herinneringen aan haar. Gelukkig hebben we een hoop foto's. In het fotoalbum heb ik er een hele reeks geplaatst. Kon namelijk geen keuze maken.

Joseph en Maya

2006-11-19T19:31:00.000+01:00

Vandaag gelezen op de weblog van Sandra en Reinier dat zij een 3 maanden oude dochter hebben gekregen, genaamd Maya. En ook bij Ruud en Jaqueline is het feest. Zij hebben een 4 jaar oude zoon gekregen, Joseph. Beide kinderen komen uit Nigeria. Bij het lezen van zo'n geweldig nieuws, maakt je eigen hart ook een sprongetje. Het is nog bijna niet voor te stellen, dat het bij ons ook ooit zo ver gaat komen. Van dit soort momenten leven we even enorm op. We voelen, tussen alle technische proceduredetails, weer even heel duidelijk waar we op aan het wachten zijn. Als je met hun geluk wil meegenieten, dan kun je in de rechterbalk op hun namen klikken. (Is namelijk een link naar hun site.)

Wachttijd altijd onzeker

2006-11-12T17:14:00.000+01:00

Naar aanleiding van de berichten op de site van K&T over de oplopende wachttijden hebben we ze afgelopen woensdag gebeld. Het klopt inderdaad, dat de wachttijd behoorlijk opgelopen is. Mogelijk heeft het ermee te maken dat het in China rommelt. Van Robert en Chantal hebben we namelijk gehoord dat de wachttijd sterk is opgelopen en er gaan zelfs geruchten dat China haar grenzen wil sluiten. Dat is natuurlijk merkbaar op alle adoptiekanalen, want toekomste ouderparen wijken uit naar andere landen. In ieder geval vermoedde men dat twee jaar wachttijd bij ons niet zo'n vaart zal lopen, omdat we geen voorkeur voor een meisje hebben uitgesproken. Er staan kennelijk meerdere stellen op de wachtlijst, die specifiek voor een meisje hebben gekozen. (Uit Afrika komen meer jongens dan meisjes) Verder zijn er ook nog stellen die wachten op een kind tot 12 maanden of tot 18 maanden. Bij ons intake-gesprek kon dat niet meer. Wij staan daarom op de wachtijst voor een kindje tot 24 maanden. Al met al konden ze met zekerheid zeggen dat we zeker nog een jaar moesten wachten. De rest zou de toekomst moeten uitwijzen. We hebben onze hoop en verwachtingen voor augustus 2007 dus maar laten varen. Op z'n vroegst denken we nu aan kerst 2007. Het zou natuurlijk wel een geweldig en onvergetelijk kerstcadeau zijn!

Wij willen iedereen die berichtjes achterlaat bedanken. Het is hartstikke leuk om te zien dat jullie onze log lezen en zo met ons meeleven!

Langere wachttijd

2006-11-07T07:29:00.000+01:00

Kind en Toekomst kregen veel telefoontjes met vragen over de wachttijd. daarom hebben ze besloten om iedere eerste van de maand de actuele wachttijd te publiceren. Voor Nigeria staat er per 1 november een wachttijd varierend van 6 maanden tot 2 jaar, afhankelijk van de wensen van de adoptief ouders. Waarschijnlijk leveren onze wensen, een gezonde baby, de langste wachttijd op. Dit strookt totaal niet met het beeld dat werd geschetst op de intake. Daar werd ons verteld, dat we ongeveer binnen een jaar thuis zouden zijn met onze zoon of dochter. We begrijpen dat het altijd om een inschatting gaat, maar dat de wachttijd binnen een maand met meer dan een jaar zou oplopen, dat hadden we eigenlijk niet verwacht. We hopen zelf dat het toch nog wel zal gaan loslopen.

ADOPTIEZWANGER!!!

2006-11-02T15:25:00.000+01:00

Op donderdag 26 oktober heeft kind en toekomst ons gebeld met de mededeling dat de documenten waren goedgekeurd. We zijn nu echt adoptiezwanger en om dat te vieren zijn we naar kinderkamertjes, wagens an andere kinderspullen gaan kijken. Hartstikke leuk. We hebben ons goed laten voorlichten voor wat betreft kinderwagens. We waren allebei helemaal verliefd op de Stokke Xplory, maar dat is een echte stadswagen. Wij zitten dagelijks in het bos. We hopen nog iemand te vinden die al zo'n Stokke kinderwagen heeft, zodat we naar de ervaringen kunnen vragen. We hebben ook veel bedjes gezien, maar we hadden het idee opgevat dat het hoofdeinde in de vorm van een kroon wel leuk zou zijn. Zoiets is natuurlijk niet te koop. Dus we hebben een van de opa's in spe eens lief aangekeken en hij wil het hoofdeinde van het bedje wel voor ons maken. Zodra de kinderkamer klaar is, zullen we de foto's in het album zetten.

We weten dat het echte wachten nu begint, maar zo voelt het nog niet, want we moeten in onze beleving nog zoveel doen. (Kamertje maken, laatste klusjes van onze verbouwing afronden, alvast nadenken over een tekst op het aankomstkaartje enzovoorts.) Wie weet vliegt dit laatste jaartje wel om. Zelf denken we dat we rond augustus 2006 een voorstel mogen verwachten. Maar ja, in adoptieland is de duur van je zwangerschap nooit zeker. Dus we wachten af!

Sleutelen aan documenten

2006-10-17T13:52:00.000+02:00

Gisteren contact gezocht met K&T. We hadden al een tijdje niets gehoord en waren erg benieuwd of de documenten in orde waren. Er waren nog een paar kleine dingetjes die veranderd moeten worden. Zo waren de foto's van de badkamer en onszelf niet goed. Op de foto van de badkamer kwam de douche niet zo goed uit. Op onze foto's (we hadden er drie ingeleverd, zodat ze konden kiezen) kuierde er overal wel ergens een hond door het beeld. Daar hebben we niet bij stilgestaan. Voor ons is het zo vanzelfsprekend dat die twee er zijn. Het valt je gewoon niet meer op. Bovendien vonden ze het hartstikke gezellig dat we foto's gingen maken en waar wij zitten, daar komen zij ook liggen. Nu ontbreekt er dus een foto van ons zonder huisdieren. Die gaan we uiteraard zo snel mogelijk maken! Onze doktersverklaringen moeten ook over en er moeten nog een paar kleinigheden veranderd worden in de opzet van onze eigen verklaring. We hoeven ons dus niet te vervelen en kunnen ons weer nuttig maken in de aanloop naar onze adoptiezwangerschap. We hopen dat het ons nog gaat lukken om in oktober op de wachtlijst te komen. Wie weet...

Foto's van Lagos city

2006-10-17T13:37:00.000+02:00

Als we straks afreizen naar Nigeria, dan zullen we landen in Lagos. Lagos is de vroegere hoofdstad aan de kust. Tegenwoordig is Abuja de hoofdstad. In Lagos vind de rechtzaak plaats. Gemiddeld duurt dit twee weken. Met een uitloop naar 3 weken. Raoul zal na drie weken terug naar Nederland vliegen. Helaas kan hij vanwege het zijn werk niet langer wegblijven. Nadat de rechtzaak is afgehandeld zal Sanne samen met onze zoon of dochter doorreizen naar de staat waar ons kind geboren is. Als laatste reizen we naar de hoofdstad Abuja. Als we daar alle papieren bij elkaar hebben mogen we vanuit Abuja terug naar Nederland vliegen.

Wij hebben zelf nog niet veel reiservaring, buiten wat europese vakantiebestemmingen, dus om ons een beter beeld van het land te vormen, zijn we op zoek gegaan naar foto's. Lang leve internet, want dat maakt het vrij gemakkelijk. We hebben er een hele hoop gevonden en opgeslagen in een map op onze harde schijf. Om jullie ook mee te laten proeven hebben alvast een selectie gemaakt van Lagos de stad, alwaar we Nigeria zullen binnenkomen.

Voor de digibeten: Klik op 'fotoalbum' rechts in de kantlijn.

P.S. Sommigen van jullie werden gek van de felle kleuren waarin de tekst was getypt. Daarom hebben we besloten om over te gaan op 1 leesbare kleur.

Documenten ingestuurd

2006-10-11T15:06:00.000+02:00

Nou, we zijn er even uitgeweest. Maar bij deze zullen we jullie op de hoogte brengen van het laatste nieuws. (Ook al is dat niet veel.) De documenten zijn ingestuurd en we wachten nu op goedkeuring of op de wijzigingen die we moeten gaan aanbrengen.

We hadden ons erg verheugd op de reunie in Barneveld, maar helaas heeft ziekte daar een stokje voor gestoken. Volgend jaar beter! Gelezen op andere logs dat het een groot succes was.

Een heus gastenboek

2006-09-27T12:46:00.000+02:00

Wij zijn trots om te kunnen verkondigen, dat ook wij een gastenboek hebben geinstalleerd op onze log! Het zou natuurlijk leuk zijn als je een berichtje achterlaat.

Gastenboek en teller

2006-09-17T13:12:00.000+02:00

Het is gelukt om een teller te installeren op onze weblog! We zijn nu nog druk doende om een gastenboek te installeren. We hebben er reeds een, maar stoeien nog even met de lay-out. We streven er naar om in de loop van de komende week het gastenboek aan de log te hebben gekoppeld. Wordt vervolgd...

Intake-gesprek

2006-09-17T13:08:00.000+02:00

Donderdag 14 september op intake geweest in Halle. We werden te woord gestaan door Liesbeth. Contracten en eerste rekening mee naar huis gekregen. We gaan alles zo snel mogelijk in orde maken, zodat we weer verder kunnen.

Uitnodiging intake

2006-09-05T21:39:00.000+02:00

Vandaag een telefoontje van K & T gehad met de uitnodiging om op intake-gesprek te komen. De gesprekken voor Nigeria worden alleen op donderdagen gehouden. We konden komende donderdag al terecht, maar helaas konden wij dat niet meer regelen op ons werk. Nu staan we gepland voor donderdag 14 september. En dat is nog hartstikke vlug, want dat is maar een weekje later. We zijn druk bezig met het verzamelen van de benodigde documenten, maar het zal nog een race tegen de klok worden om ze voor de intake bij elkaar te hebben. We kregen trouwens ook te horen, dat we in Nigeria een kindje tot 24 maanden moeten accepteren. Wij hebben ons hierbij neergelegd, al hopen we nog steeds dat het ons gegund is een jongere baby op te nemen.

Matchingsformulier

2006-09-02T23:08:00.000+02:00

Het matchingsformulier van K & T is middels post gearriveerd. We hebben het direct ingevuld en op de post gedaan. Ik las op de brievenbus, dat deze zondag nog een keer gelicht wordt. Dat zou betekenen, dat K & T het formulier maandag al mag ontvangen. We hebben bij wensen ingevuld:

Geslacht: geen voorkeur.
Leeftijd: Tot 18 maanden, maar het liefst zo jong mogelijk.
Special Needs: Het liefst zo gezond mogelijk, maar lichte handicap is bespreekbaar.

We hebben gelezen dat de wachttijd voor het intake-gesprek 4 tot 6 weken is. We zijn benieuwd!

Een zwangerschap in de adoptiegroep

2006-08-30T10:48:00.000+02:00

Vandaag op de mail gelezen dat een stel uit onze adoptiegroep onverwacht zwanger zijn geraakt. De eerste drie maanden waren vreselijk spannend voor hen, omdat het voorheen al vaker fout afliep. Nu hebben ze die angstige eerste drie maanden achter zich liggen en kunnen ze het gevoel van geluk langzaamaan toelaten. Toen we de mail lazen, werden we ook weer even geconfronteerd met onze eigen ongewenste kinderloosheid en dat deed best wel weer even zeer. We realiseren ons dat dat hoort bij het verwerkingsproces. Nu we zelf zo dicht bij ons adoptiekindje komen, kun je het verdriet event heftig voelen, maar het zakt veel sneller en daarna ga je gewoon weer verder met de dagelijkse dingen. We zijn heel benieuwd hoe het verder zal gaan en hopen dat er over zes maanden een gezonde baby wordt geboren.

B.T. binnen!!!

2006-08-23T15:58:00.000+02:00

Yes!!! De b.t. gekregen via de post. Eerder dan verwacht. De vragenlijst van Kind en Toekomst zal dan ook wel binnen enkele dagen op de mat vallen. Alle stappen volgen elkaar nu snel op, waardoor de vaart er in blijft. Dat is een lekker gevoel!

Rapport verstuurd

2006-08-17T19:15:00.000+02:00

Vandaag een brief gekregen van de raad, dat het rapport op 16 augustus naar het ministerie van justitie is gestuurd.

Switch van Lesotho naar Nigeria

2006-08-16T13:32:00.000+02:00

Vandaag hebben we gebeld met Stichting Kind & Toekomst. Er rezen bij ons nogal wat vragen rondom Lesotho. De kinderen uit Lesotho zijn overwegend al wat ouder. In eerste instantie moest je akkoord gaan met een baby tot 18 maanden, maar nu is dat verhoogd naar 24 maanden. De medewerkster van K&T vertelde dat de meeste kinderen eerder tegen de 24 maanden aanzaten, dan jonger. Als je toch op de wachtlijst wil voor een jongere, dan wacht je ongeveer 2 jaar. Wij vinden dat erg lang.

Gelukkig is er ook een meevaller. Nigeria hielden we ook nog altijd in ons achterhoofd, maar het lange verblijf in het land, was voor ons een probleem. Een van de partners mag na 2 a 3 weken, als de rechtbankprocedure is afgerond, weer afreizen naar Nederland. Wij dachten dat de partner na 6 weken weer terug moest komen om de papieren te tekenen, maar dat is niet zo!! Nu lijken die 6 weken ineens minder problematisch, want Sanne heeft geen tijdslimiet om terug te keren naar Nederland. Zij kan daar blijven, terwijl Raoul eerder terug gaat

We switchen dus van Lesotho naar Nigeria. Op de vragenlijst van K&T zullen we als eerste keuze Nigeria aangeven en als tweede keuze China. Pas tijdens de intake leggen we ons definitief vast. China is trouwens voorlopig onze tweede keuze, omdat de wachtlijst 14 maanden bedraagt en waarschijnlijk nog verder op zal lopen Een andere reden is dat er voornamelijk vondelingen vandaan komen.

Verslag ingelezen

2006-08-15T21:12:00.000+02:00

Vandaag was het zover. We mochten na wat onzekerheid toch nog vrij vlug ons verslag inlezen. Ze had ons om 17:00 uur ingepland en daarna ging ze met vakantie. We denken dat ze ons gematst heeft, door ons nog in te plannen voor haar vakantie. Het was eigenlijk zo gepiept. Na ongeveer 20 minuten stonden we weer buiten. We hebben niets laten veranderen, want het verslag was een goede samenvatting van de gesprekken. Het was mooi verwoord en alles omvattend. Het was een hele aparte ervaring om te lezen hoe een buitenstaander tegen ons als persoon en tegen onze relatie aankijkt. We hebben er beide een goed gevoel over en vinden het een goed visistekaartje voor het land van herkomst van ons toekomstige kind. Over twee weken verwachten we onze b.t. te krijgen.

Opluchting!

2006-08-10T12:06:00.000+02:00

Gelukkig, vanochtend heeft onze raadsmedewerkster gebeld. Ze is weer beter en wil onze zaak afhandelen voordat ze op vakantie gaat. Dinsdag 15 augustus mogen we komen inlezen. Dat zou betekenen dat we eind augustus onze b.t. kunnen hebben. Al met al zou het dan toch nog snel gaan!

Goedgekeurd door de Raad!

2006-08-06T15:24:00.000+02:00

We lopen een beetje achter met de berichtgeving, maar hieronder alle updates:

Op vrijdag 14 juli heeft ons derde en tevens laatste gesprek plaatsgevonden bij de raad van de kinderbescherming. Net als de voorgaande keren was er een prettige sfeer en hadden we geen moeite om de tijd om te krijgen. We kregen na afloop te horen dat we goedgekeurd waren als adspirant-adoptieouders. Het geeft ons natuurlijk een voldaan gevoel, weer een stapje dichterbij onze droomwens te zijn. Het inlezen van het verslag zou plaatsvinden op vrijdag 4 augustus. We gingen er dan ook vanuit dat we eind augustus op onze b.t. konden rekenen. Helaas kregen we toch nog een kleine tegenvaller. De raadsmedewerkster is ziek geworden en er is nog maar 1 mager weekje over voordat ze op vakantie gaat. Waarschijnlijk zijn wij pas aan de beurt ergens in september en mogen we van geluk spreken als we eind september onze b.t. hebben. We balen er behoorlijk van. Maar goed, je doet er toch niks aan, dus blijven we maar optimistisch en geduldig afwachten.

Tweede gesprek met de R.v.K.

2006-07-12T15:43:00.000+02:00

Afgelopen donderdag was het zover, het tweede gesprek. Het ging met name over onze achtergrond, relaties met familie en elkaar en je opvoeding/jeugd als verlengstuk naar de opvoeding van je eigen kind. De sfeer was ontspannen en de tijd is omgevlogen. In het gesprek bleek dat wij een hele hoop dingen uit onze eigen opvoeding ook weer door willen geven aan ons kind. Dat is absoluut een compliment aan onze ouders. Vanzelfsprekend zijn er ook dingen die we anders willen doen, want je wordt natuurlijk geen kopie van je ouders. Samen hebben wij toch ook weer onze eigen stijl. En dat is natuurlijk prima!

Nog 1 gesprek te gaan. We zien dat gesprek met vetrouwen tegemoet.

Tweede gesprek verplaatst

2006-07-05T14:44:00.000+02:00

Helaas is het 2e gesprek met de raad van de kinderbescherming afgebeld. Het is nu verplaatst naar donderdag 6 juli. Gelukkig is dat nog voordat het derde gesprek gepland was. Geen vertraging dus.
Voor het 2e gesprek moesten we 'huiswerk' maken. Een behoorlijk lange lijst met onderwerpen waarover we iets moesten schrijven. Bijvoorbeeld verloop van je jeugd; relatie ouders broers en zussen; beschrijving van eigen karakter met alle goede en minder goede kanten; beschrijving van onze relatie enzovoorts. Raoul had aan 9 kantjes genoeg. Sanne is altijd iets uitgebreider en had met een ingekorte versie nog 14 pagina's getypt. Lekker veel leesvoer voor de raadsvrouwe dus! Het geheel dient als gesprekswijzer tijdens de tweede bijeenkomst. We zijn heel benieuwd.

Eerste gesprek met de R.v.K.

2006-06-16T23:11:00.000+02:00

Vandaag hebben we het eerste gesprek gehad met de raad voor de kinderbescherming. We hebben alleen kennisgemaakt en zijn nog nergens diep op ingegaan. In het tweede gesprek zal het over ons gaan en het derde gesprek betreft de adoptie. Op de vierde afspraak mogen we 'de opbrengst' van 6 uurtjes praten, in het aangelegde dossier, lezen. Gelukkig klikte het meteen met de medewerkster van de raad. Ze is sympathiek en staat met twee benen op de grond. (Raoul was vooraf bang voor een wereldvreemde geitenwollen sok. Viel dat alweer hartstikke mee!)

Knoop doorgehakt

2006-06-06T01:24:00.000+02:00

Na lang te hebben getobt hebben we eindelijk de knoop doorgehakt. We gaan adopteren in Lesotho. Het maakt ons niets uit waar het kind vandaan komt. Daarom is de keuze bepaald door praktische overwegingen. Nigeria en China waren ook nog in de race. Maar de wachttijd van China loopt behoorlijk op. Daarnaast vinden we het best moeilijk dat het heel vaak vondelingen betreft. Nigeria heeft gewoonweg een te lange verblijftijd. Je moet rekenen op 5 a 6 weken. Dat is voor ons heel moeilijk te realiseren.

Nu we de knoop hebben doorgehakt wordt het weer iets definitiever en begint de honger naar informatie over het land, zijn volk, geschiedenis en gebruiken. We hebben al diverse sites bezocht en enkele daarvan hebben we onder de links geplaatst.

1e gesprek met de raad in juni!

2006-06-02T14:02:00.000+02:00

Gisteren te horen gekregen dat Birgit Schreurs van de Raad voor de kinderbescherming onze gesprekken zal doen. Vandaag met haar gebeld. Vrijdag 16 juni krijgen we een kennismakingsgesprek. Tijdens dat gesprek zullen de overige data geprikt worden. Ze klonk symphatiek aan de telefoon. Weer een stap in de goede richting.